wspóczucie

Współczucie to rzeczownik w języku polskim oznaczający odczuwanie i dzielenie cierpienia innej osoby oraz skłonność do pomocy w jej trudnej sytuacji. Bywa tłumaczone na angielski jako compassion lub empathy, ale w polskim użyciu często podkreśla się przede wszystkim aspekt współodczuwania i motywacji do działania na rzecz drugiego.

Etymologia terminu wskazuje na połączenie prefiksu wspól- (razem) z czucie (poczucie, doznanie). Współczucie sugeruje zatem współuczestniczenie w cudzym bólu, a także gotowość do niesienia wsparcia. Słowo występuje w literaturze moralnej, religijnej i psychologicznej, gdzie opisuje zarówno postawę etyczną, jak i emocjonalny stan.

W użyciu codziennym wyrażenie współczucia funkcjonuje w formach takich jak wyrażanie współczucia, okazywanie współczucia czy po prostu: wyrażam/okazuję współczucie z powodu czyjejś straty. Współczucie różni się od litości, która może wyrażać dystans i nadmiar biorcy, oraz od empatii, która dotyczy rozumienia cudzych stanów emocjonalnych; współczucie łączy rozpoznanie cierpienia z chęcią jego złagodzenia. Współczucie bywa również omawiane w kontekście samopomocy (samowspółczucie) i etyki międzyludzkiej, gdzie jest postrzegane jako odpowiedzialność wobec innych.