varnarkerfi

Varnarkerfi eru kerfi sem greina hættu eða ógn og senda tilkynningar til notenda eða vakthúss. Þau eru notuð í heimilum, fyrirtækjum og opinberum byggingum til að auka öryggi og tilkynna atvik eins og innbrot, eldsvoða eða kolmonoxíð (CO).

Helstu hlutir varnarkerfisins eru skynjarar (hreyfiskynjarar, hurð- og gluggaskynjarar, eld- og kolmonoxíðskynjarar), stýringarpallur eða miðlari, tilkynningar og hljóð- og ljósboð (sirénur og ljós), og samskiptaleiðir til vakthúss eða notenda (netforrit, sími eða IP-samskiptakerfi). Kerfið getur verið kabellaust, með kabli eða blandkerfi. Það er að mestu knúið af rafmagni en geymir bakhlaup (rafhlöðu) til að starfa þegar rafmagn skerst út.

Gerðir varnarkerfisins eru oft flokkuð eftir tilgangi: innbrotavarnarkerfi, eldsvoða- og öryggiskerfi, og samhæfð kerfi sem sameina mörg verkefni. Innbrotakerfi nota skynjara til að greina ógn og hefja tilkynningu; eldsvoðarkerfi greina eldamál, high heat eða CO; samsett kerfi sameina aðgerðir og senda tilkynningar.

Virkun kerfisins: Þegar skynjari greinir hættu, sendir kerfið boð til stýringar og/eða vakthúss. Notandi fær tilkynningu og getur stjórnað kerfinu með lykilorði, fjarstýringu eða snjalltækjum. Ef vakthús er tengt, getur kerfið einnig sent sjálfvirkar viðbrögð eða beiðni til viðeigandi aðila.

Standarar og viðhald: Margar reglur og staðlar gilda um uppsetningu og prófun varnarkerfa, t.d. EN 50131 fyrir innbrotakerfi og EN 54 fyrir eldsvoðarkerfi. Persónuupplýsingar sem teknar eru til vakthúss eru varðar persónuvernd. Viðhald felst í reglubundinni prófun, endurnýjun skynjara og rafhlöðna, og forritaupdateum.