plastitlerde

Plastidler, bitki ve alg hücrelerinde bulunan, farklı işlevler üstlenen zarla çevrili organellerdir. Genelde çift membranla çevrilidir ve kendi DNA’sı ile ribozomları bulunur; çoğu plastid proteini çekirdek genomundan üretilir ve transit peptidler aracılığıyla içeri alınır. Plastidler, proplastid adı verilen temel bir yapıdan gelişir ve ışık koşullarına bağlı olarak farklı türlere farklılaşabilir.

Plastidler içinde çeşitli alt türler yer alır. Kloroplastlar, klorofil içerir ve fotosentezi gerçekleştirir; kromoplastlar pigment depolar ve çiçek ile meyve renklerini üretir. Leukoplastlar ise Renksiz depolama plastidleridir ve alt tipleri amiloplastlar (nişasta depo), elaioplastlar (yağ depo) ve proteinoplastlar (protein depo) olarak ayrılır. Etioplastlar ise ışık eksikliği altında gelişen plastidlerdir ve ışığa çıktığında kloroplastlara dönüşebilir.

Plastidlerin çoğunda önemli biyosentez yolları bulunur. Fotosentez yoluyla enerji üretimi ve organik moleküllerin oluşumu sağlanır; ayrıca kloroplastlar yağ asitleri, amino asitler ve terpenoidler gibi birçok metabolitin sentezinde rol oynar. Starch gibi enerji depolarını da içerirler. Plastidler ayrıca bazı pigmentlerin (örneğin karotenoidlerin) sentezi ve depolanması için de merkezi bir konuma sahiptir.

Genetik açıdan plastidler kendi küçük genomlarını taşır; bu genomlar tipik olarak döngüsel yapıda ve bazı temel proteinleri kodlar. Ancak çoğu plastik proteini nükleer genomdan üretilir ve plastideki hedeflenmiş içeri aktarım sinyalleriyle taşınır. Endosimbiyoz yoluyla kökenlerini cyanobakteriyel atalara bağlayan plastidler, bitkilerde ve alglerde temel biyosentez ve depolama süreçlerinde hayati rol oynar.