ozonowaniem

Ozonowanie to proces wykorzystania ozonu (O3) do utleniania substancji i dezynfekcji. Ozon jest silnym utleniaczem, który reaguje z szeroką gamą związków organicznych i nieorganicznych, niszcząc mikroorganizmy, usuwając zapachy i barwy oraz rozkładając zanieczyszczenia. W wodzie ozon reaguje szybko i po reakcji rozkłada się do tlenu, co ogranicza powstawanie trwałych resztek chemicznych.

Zastosowania ozonowania obejmują uzdatnianie wód pitnych i ścieków, dezynfekcję i odświeżanie w przemyśle spożywczym oraz napojach, a także oczyszczanie powietrza i dezynfekcję powierzchni. W porównaniu z chlorowaniem ozonowanie nie pozostawia zwykle długotrwałych resztek chlorowych, choć może prowadzić do powstawania związków ubocznych, takich jak bromat w wodach zawierających brom.

Generowanie ozonu odbywa się najczęściej poprzez koronowe wyładowanie w czystym tlenie lub powietrzu. Ozon wprowadza się do układów jako gaz lub rozpuszcza w wodzie. W systemach wodnych stosuje się reaktory kontaktowe, dyfuzory i mieszalniki, które zapewniają dobry kontakt ozonu z cieczą i efektywną fuzję reaktywności.

Bezpieczeństwo i ograniczenia: ozon jest toksyczny dla ludzi i zwierząt przy narażeniu na odpowiednie stężenia, dlatego stosuje się czujniki, izolowane strefy pracy i systemy destrukcji ozonu. Wysokie koszty inwestycyjne i utrzymaniowe, potencjalna korozja materiałów i wymóg stałego monitorowania jakości powietrza i wód to istotne czynniki decyzji o zastosowaniu. Pomimo to ozonowanie stanowi skuteczną metodę dezynfekcji i utleniania bez długotrwałych pozostałości chemicznych, jeśli prowadzone jest pod kontrolą.