ozonowania

Ozonowanie to proces wprowadzania ozonu (O3) do środowiska wodnego, powietrza lub innych matryc w celu utleniania substancji i dezynfekcji. Ozon jest silnym utleniaczem, który powstaje na miejscu w wyniku wyładowań koronowych, plazmowych lub fotolizy UV z tlenu lub powietrza.

Generacja ozonu odbywa się za pomocą generatorów wykorzystujących wyładowania koronowe lub źródeł UV. W zastosowaniach wodnych ozon wprowadza się do wody poprzez dyfuzję lub kolumny kontaktowe. Ozon rozkłada się do tlenu i w praktyce nie pozostawia trwałej reszty; w wodzie może utrzymywać się krótkotrwale w rozpuszczonej formie lub jako pochodne.

Zastosowania obejmują dezynfekcję wody pitnej i basenów, usuwanie zapachów i smaków, utlenianie związków organicznych oraz redukcję barwy w ściekach i procesach przemysłowych. W przemyśle spożywczym ozon stosuje się do odkażania powierzchni, narzędzi i opakowań oraz do przedłużania świeżości produktów.

Zalety to skuteczność wobec bakterii, wirusów i niektórych pierwotniaków, brak konieczności stosowania chloru i możliwość rozkładu wielu zanieczyszczeń bez wprowadzania trwałej reszty chemicznej. Ozon redukuje także niepożądane związki smakowe i zapachowe oraz organiczne zanieczyszczenia.

Wyzwania i ograniczenia obejmują toksyczność ozonu dla ludzi i zwierząt przy nieprawidłowej ekspozycji, konieczność stałego monitorowania stężenia oraz potencjalną korozję materiałów. Ozon jest nietrwały, dlatego generacja i zastosowanie muszą być ściśle kontrolowane. Obecność bromu w wodzie pitnej może prowadzić do powstawania bromatu, który jest ściśle regulowany. W praktyce ozonowanie często łączy się z filtracją, UV lub aktywnym węglem, aby zredukować resztki ozonu i wzmocnić usuwanie zanieczyszczeń.