otoczenie

Otoczenie (od czasownika otaczać) to zakres rzeczy, osób i zjawisk znajdujących się wokół danego obiektu, osoby lub zjawiska. W polskim języku słowo to używane jest w sensie dosłownym i przenośnym: odnosi się do otoczenia fizycznego, społecznego i kulturowego.

W naukach przyrodniczych i geografii otoczenie naturalne obejmuje czynniki abiotyczne (gleba, woda, powietrze) i biotyczne (rośliny, zwierzęta). W urbanistyce i planowaniu przestrzennym mówi się o otoczeniu zabudowanym, czyli o infrastrukturze, układzie przestrzeni i dostępności usług.

W kontekście społecznym otoczenie społeczne to grupa osób i relacji, które wpływają na jednostkę lub grupę. Kształtują je wartości, normy oraz praktyki kulturowe obecne w danym miejscu — otoczenie kulturowe.

W biznesie i administracji pojęcie to opisuje wpływ czynników zewnętrznych na organizację, takich jak konkurencja, regulacje, dostawcy i klienci. Mówi się wtedy o otoczeniu przedsiębiorstwa lub otoczeniu rynkowym.

Zrozumienie otoczenia jest kluczowe dla ochrony środowiska, planowania przestrzennego, zdrowia publicznego i zrównoważonego rozwoju, a także dla interpretacji zachowań ludzi i funkcjonowania systemów.