nieoptymalna

Nieoptymalna jest przymiotnikiem w języku polskim oznaczającym „nieoptymalny” lub „suboptymalny”. Odmienia się przez rodzaj i liczbę: nieoptymalny (mężczyzna), nieoptymalna (kobieta), nieoptymalne (rzecz lub rzeczy). W zdaniach często występuje z rzeczownikiem, na przykład „rozwiązanie nieoptymalne”.

Etymologia tego terminu łączy prefiks negacji „nie-” z przymiotnikiem „optymalny”, wywodzącym się od łacińskiego optĭmus – najlepszy. Współczesne użycie jest powszechne w języku technicznym i potocznym, a jego zakres obejmuje różne dziedziny.

Zastosowania: W matematyce, informatyce, ekonomii i zarządzaniu operacyjnym „nieoptymalna” opisuje rozwiązanie, plan lub decyzję, która nie osiąga najlepszego możliwego wyniku. W optymalizacji rozróżnia się je od rozwiązań optymalnych; porównanie wartości funkcji celu z wartością dla optymalnego punktu ilustruje suboptymalność. Pojęcie to jest kluczowe w heurystykach i algorytmach przybliżonych, gdzie dopuszcza się nieoptymalne, lecz tańsze lub szybsze do uzyskania rozwiązania.

Przykłady użycia obejmują „nieoptymalna trasa” (dłuższa niż najkrótsza), „nieoptymalna strategia inwestycyjna” czy „nieoptymalny wybór”. W języku codziennym nieoptymalność może odnosić się do procesów, projektów lub decyzji, które nie wykorzystują pełnego potencjału efektywności.