niemiecki

Niemiecki to w języku polskim przymiotnik oznaczający związek z Niemcami, ich językiem lub kulturą. Używany jest w zestawieniach takich jak język niemiecki, kultura niemiecka, gospodarka niemiecka. Rzeczownikowy odpowiednik dotyczący ludzi to Niemiec (m.) i Niemcy (l. mn.). Jako przymiotnik niemiecki odmienia się przez rodzaj, liczbę i przypadek, na przykład niemiecki samochód, niemiecka tradycja, niemieckie języki.

Język niemiecki należy do gałęzi zachodnioniemieckiej rodziny języków indoeuropejskich. Wśród odmian wyróżnia się standardowy niemiecki (Hochdeutsch), używany w Niemczech, Austrii, Liechtensteinie oraz w części Szwajcarii i Luksemburga. Istnieje wiele dialektów, takich jak bawarski, szwabijski, saksoński czy dolnoniemiecki (Plattdeutsch). Szacuje się, że język niemiecki ma setki milionów użytkowników jako język ojczysty i/lub obcy; jest jednym z najważniejszych języków europejskich i powszechnie nauczany na całym świecie.

W Polsce termin niemiecki ma także kontekst edukacyjny i kulturowy. Język niemiecki bywa nauczany jako obcy w szkołach, a w regionach historycznie zamieszkałych przez mniejszość niemiecką istnieją instytucje kultury niemieckiej i programy dwujęzyczne. Upowszechnienie języka niemieckiego wiąże się z dziedzictwem historycznym i gospodarczym kontaktów polsko-niemieckich.

W polskim użyciu przymiotnik niemiecki odmienia się jak inne przymiotniki; typowy szyk to rzeczownik + przymiotnik: język niemiecki, kultura niemiecka, samochód niemiecki.