kryptograficzn

Kryptografia, od greckiego kryptos, "ukryty", to dziedzina zajmująca się zabezpieczaniem informacji przed nieuprawnionym dostępem. Jej celem jest zapewnienie poufności, integralności, autentyczności i niezaprzeczalności komunikatów. W praktyce kryptografia wykorzystuje różne techniki szyfrowania, klasyfikowane na kryptografię symetryczną i asymetryczną, a także funkcje skrótu i mechanizmy uwierzytelniania.

Historia kryptografii obejmuje różne okresy i rozwiązania, od szyfrów starożytnych, takich jak szyfr Cezara, przez maszyny Enigma, po nowoczesne metody klucza publicznego. W XX wieku rozwinięto kryptografię klucza jednorazowego, DES i AES, a także RSA i kryptografię eliptycznej krzywej. Teorie bezpieczeństwa, w tym prace Claude’a Shannona, ukształtowały pojęcia odporności na ataki i projektowania algorytmów.

Najważniejsze koncepcje to plaintext i ciphertext, klucze szyfrowania i deszyfrowania, funkcje skrótu, podpisy cyfrowe oraz wymiana kluczy (np. Diffie-Hellman). Do praktycznych zastosowań należą protokoły bezpieczeństwa, takie jak TLS, które chronią komunikację w internecie, oraz e-podpisy, bankowość online i przechowywanie danych w chmurze.

Wyzwania współczesnej kryptografii obejmują nowe rodzaje ataków i kryptanalizę, a także zagrożenia związane z komputerami kwantowymi. W odpowiedzi rozwija się kryptografia postkwantowa. Standardy i organizacje, takie jak NIST i ISO/IEC, określają wymagania dotyczące algorytmów, w tym AES, SHA-256, RSA i ECDSA, aby zapewnić długoterminowe bezpieczeństwo.