evaluatielengte

Evaluatielengte is een term die verwijst naar de lengte of duur van een evaluatieactiviteit. In bredere zin omvat het zowel de tijdsduur van het dataverzamelingsproces als de omvang van de meetinstrumenten die worden gebruikt. Het begrip wordt toegepast in onder meer onderwijs, beleidsevaluatie en onderzoeksstudies om aan te geven hoe uitgebreid een evaluatie is.

In onderwijs en toetspraktijk kan evaluatielengte slaan op de tijd die nodig is om een toets af te leggen of op het aantal items in een examen. In programmanevaluatie of onderzoeksstudies verwijst het vaak naar de duur van de observatieperiode en de reikwijdte van dataverzameling. De evaluatielengte bepaalt mede hoe gedetailleerd de resultaten kunnen zijn en welke aspecten van het onderwerp worden meegenomen.

Belangrijke afwegingen bij evaluatielengte zijn onder meer respondentbelasting, kosten en de kans op uitval bij langere onderzoeken. Een grotere instrumentlengte kan de metingen nauwkeuriger maken, maar kan de participatie bemoeilijken. Ontwerpers kiezen vaak voor korte pilots, modulair ontwerp of adaptieve meetinstrumenten om de lengtes af te stemmen op de doelstellingen en de beschikbare middelen.

Praktische richtlijnen omvatten het expliciet vaststellen van de evaluatiedoelen, het inschatten van de benodigde tijd en items, en het uitvoeren van een pilot om de lengte te testen. Op basis daarvan kunnen aanpassingen worden doorgevoerd en, indien nodig, wordt gekozen voor longitudinale ontwerpen of herhaalde metingen. Evaluatielengte staat centraal bij afwegingen tussen volledigheid, haalbaarheid en betrouwbaarheid van de evaluatie.