Shkaqet dhe faktorët e rrezikut përfshijnë mungesën afatgjatë të ushqimit të mjaftueshëm, sëmundje kronike (për shembull kanceri, sëmundje të zemrës, sëmundje të tëmthit ose të zorrëve), infeksione të zgjatura (përfshirë tuberkulozën dhe HIV/sida-n), sëmundje të ngadalësuara të tretjes ose të thitjes së ushqimeve, përdorim të tepruar të alkoolit, dhe faktorë shoqërorë si varfëria dhe pamundësia për të siguruar ushqim të rregullt.
Patofiziologjia përfshin një situatë catabolike ku trupi nxjerr energji nga rezervat e kundërt të muskujve dhe yndyrës, shpesh me një përgjigje inflamatore që përkeqëson humbjen e masës dhe të funksionit. Shenjat dhe simptomat përfshijnë humbje të pashmangshme peshe, dobësi fizike, ndjenjë lodhje, ngushtësi apo gjendje të ftohtë në trup, dhe shpesh ndryshime në oreks dhe energji.
Diagnostikimi bëhet kryesisht nga historia e pesheve dhe vëzhgimi klinik, vlerësimi antropometrik (peshë, indeks masë trupore, madhësia e gjirit të sipërm të krahut), dhe analizat laboratorike për të vlerësuar nivelet e proteinave, vitaminave dhe gjendjen inflamatore, duke u fokusuar në identifikimin e cauzave themelore. Në raste të caktuara mund të nevojiten edhe vlerësime të tretjes dhe të tretjes së ushqimit.
Menaxhimi përqendrohet në të qarta arritjen e një mënyre ushqimore adekuate dhe trajtimin e shkaqeve themelore. Kjo përfshin këshillim ushqimor dhe inter EP mbi rritjen kontrolluar të kalorive dhe proteinave, suplementë ushqyes, mundësinë e ushqimit enteral ose të parenteral, dhe trajtimin e sëmundjeve shoqëruese. Edhe rehabilitimi fizik dhe mbështetja shoqërore janë pjesë e rëndësishme, ndërsa parandalimi përfshin identifikimin dhe trajtimin e hershëm të rrezikut, promovimin e ushqimit të shëndetshëm dhe menaxhimin efektiv të sëmundjeve kronike. Dobësimi shpesh kërkon një qasje multi-disiplinore dhe vëmendje të vazhdueshme për të përmirësuar prognozën dhe cilësinë e jetës.