dobësim

Dobësim është një term që përshkruan humbjen e peshës trupore dhe mase muskulore, shpesh i shoqëruar me dobësim të përgjithshëm. Në kontekst klinik, dobësimi mund të jetë paparashikues ose rezultat i një sërë faktorësh, duke përfshirë mosushqyerjen, sëmundjet kronike dhe rritjen e catabolizmit trupor.

Shkaqet përfshijnë konsum të ulët të energjisë dhe proteineve, sëmundje kronike (për shembull kancer, sëmundje të zemrës dhe mushkërive), sëmundje inflamatore të zorrëve dhe malabsorbim, infeksione kronike, si dhe faktorë socialë-ekonomikë dhe plakja. Disa ilaçe mund të kontribuojnë gjithashtu.

Simptomat përfshijnë humbje të paparashikuar ose të gjatë të peshës, humbje mase muskulore, lodhje, dobësi, reduktim i oreksit dhe ngadalësim i funksioneve trupore. Në rastet me cachexi, ndryshimet metabolike dhe inflamacioni mund të jenë të pranishëm dhe të mos korrigjohen vetëm me rritjen e ushqyerjes.

Diagnoza bazohet në vlerësimin e peshës dhe ndryshimeve në kohë, indikatorët antropometrikë (BMI) dhe vlerësimet nutrionale si MUST ose SGA. Studimet laboratorike mund të përfshijnë nivelet e albuminës, prealbuminës dhe përqendrimet e mikronutrienteve; megjithatë interpretimi i këtyre treguesve duhet të jetë i kujdesshëm pasi ndikohen nga sëmundjet. Identifikimi i shkaqeve themelore është thelbësor.

Trajtimi i dobësimit synon të rivendosë ose të ruajë peshën dhe masën muskulore dhe të trajtojë shkaqet. Ky përfshin rritjen e konsumit të kalorive dhe proteina, përdorimin e suplementeve ushqimore kur është nevoja, dhe ushtrime fizike për të forcuar masën muskulore. Në raste të avancuara ose me sëmundje kronike, kujdes multidisciplinar dhe kujdes paliativ janë të rëndësishëm. Parandalimi përfshin vlerësime nutricionale të herë pas hershme dhe këshillimin për ushqimin dhe aktivitetin fizik.