adopcji

Adopcja to trwały, prawnie uregulowany proces, w którym osoba dorosła lub małżeństwo nabywa status prawnego rodzica dziecka. W wyniku adopcji dziecko zyskuje nową rodzinę i formę więzi prawnej z nowymi rodzicami, a wcześniejsze więzi z rodziną biologiczną ulegają zmianie zgodnie z przepisami prawa.

Podstawą prawną jest Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Postępowanie toczy się przed sądem rejonowym właściwym ze względu na miejsce zamieszkania adopcyjnego rodzica lub dziecka. Wniosek składa osoba dorosła (lub małżeństwo). W trakcie postępowania przygotowawczego sąd korzysta z opinii ośrodka pomocy społecznej lub ośrodka adopcyjnego, a w przypadku dziecka powyżej 13 roku życia – jego zgoda jest wymagana w zależności od okoliczności.

Najczęściej stosowaną formą jest adopcja pełna (całkowita), w której adopcyjni rodzice uzyskują pełne prawa i obowiązki wobec dziecka, a więzi z rodziną biologiczną zostają zwykle przerwane. W praktyce różne okoliczności mogą kształtować dalsze decyzje sądu, w tym kwestie dotyczące kontaktów z rodziną biologiczną, zgodnie z dobrem dziecka.

Adopcja międzynarodowa (intercountry adoption) również jest możliwa i podlega Konwencji haskiej o ochronie dzieci i współpracy w zakresie adopcji międzynarodowej. W Polsce proces ten wymaga współpracy i decyzji właściwych organów w obu krajach.

Skutkiem adopcji jest nabycie przez dziecko statusu dziecka adopcyjnego i odpowiedzialność prawna rodziców adopcyjnych; adopcja wpływa na prawa rodzinne, opiekę i dziedziczenie według przepisów prawa.