Staðsetningargögn

Staðsetningargögn eru gögn sem lýsa eða gefa upp staðsetningu. Þau geta verið nákvæm hnit á punktum, svæðum eða leiðum og eru notuð til kortagerðar, leit, leiðsagnar og greiningar. Samanstendur af hnitum, tíma og öðrum lýsingarþáttum sem gagnast til að staðsetja fyrirbæri í rúmi og tíma.

Uppruni og gerðir: Helstu uppsprettur eru: 1) tæki sem afla staðsetningar beint með hnítækni (GNSS, eins og GPS og GLONASS) og gefa hnit; 2) netuppsprettur sem byggja á Wi‑Fi staðsetningu eða farsíma- og skjárneti (cell-ID); 3) aðrar aðferðir eins og myndgreining, beinar mælingar eða samsetning gagna. Gögnin geta verið punktar (lat/long), línur (leiðir), eða flatarmál (svæði), auk tengdar upplýsingar eins og nafn staðar eða tími mælingar.

Notkun: Staðsetningargögn eru notuð í kortagerð og leiðsögn, í nýtingu tækjutækni og forrita sem reiða sig á staðsetningu, rekja farartæki, sjálfvirka samþættingu í forritum og markaðsgreiningu.

Gæði og takmörkun: Nákvæmni og þéttleiki gagna eru háð uppsprettu og aðstæðum. Gögn geta verið ófullkomin eða gamald. Tíma og samfelldni eru mikilvægir þættir. Helgustu takmarkanir eru persónuvernd og óheimil notkun án samnings.

Löggjöf og öryggi: Notkun staðsetningargagna fellur undir persónuverndarlöggjöf og reglur um gagnavel, eins og GDPR í Evrópu. Mínimalismi, samþykki, öryggi geymdra gagna og skýr tilgangur eru mikilvægar meginreglur.

Tæknilegur rammi: Gögnin eru oft unnin og geymd í mörgum formum; t.d. GeoJSON, WKT, shapefiles; gagnarekjur eins og PostGIS og önnur hugbúnaðarlausn; og samhliða ferlar sem meta nákvæmni og öryggi.