Sjúkdómatíðni

Sjúkdómatíðni vísar til tíðni sem ákveðinn sjúkdómur kemur fyrir í skilgreindum hópi innan ákveðins tíma. Það er mikilvægur mælikvarði í lýðheilsu og faraldsfræði til að skilja útbreiðslu sjúkdóma, meta áhættuþætti og fylgjast með áhrifum heilbrigðisstarfsins. Sjúkdómatíðni er venjulega gefin upp sem fjöldi tilfella á hverja einingu íbúafjölda, svo sem á hverja 1000 eða 100.000 manns.

Það eru tvær megingerlegar tegundir af sjúkdómatíðni: algengi og nýgengi. Algengi mælir fjölda allra núverandi tilfella (ný og gömul) sjúkdóms á ákveðnum tímapunkti eða yfir ákveðið tímabil. Nýgengi mælir fjölda nýrra tilfella sjúkdóms sem koma fram á ákveðnu tímabili. Nýgengi er oft notað til að meta áhættu einstaklingsins á að fá sjúkdóminn.

Upplýsingar um sjúkdómatíðni eru safnaðar í gegnum ýmsar heimildir, þar á meðal sjúkraskrár, tilkynningar um smitsjúkdóma og sérstakar rannsóknir. Þessi gögn eru síðan greind til að bera kennsl á þróun, bera saman mismunandi íbúahópa og leiðbeina um stefnumótun í heilbrigðismálum og forvarnaráðstöfunum. Skilningur á sjúkdómatíðni hjálpar til við að úthluta auðlindum, þróa meðferðir og bæta heilsufar almennings.