Przyhipokampowy

Przyhipokampowy (parahippokampalny) to anatomiczny obszar mózgu położony w przyśrodkowej części płata skroniowego, otaczający hipokamp. Należy do układu limbicznego i obejmuje zakręt przyhipokampowy oraz przyległe pola kory. W obrębie tego regionu wyróżnia się korę parahippokampalną, w tym entorinalną korę mózgową, która stanowi bramę wejściową i wyjściową dla hipokampa.

Funkcje przyhipokampowego wiążą się z przetwarzaniem kontekstu, scen i środowiskowych informacji, a także z kodowaniem i konsolidacją pamięci deklaratywnej, zwłaszcza pamięci epizodycznej. Region ten odgrywa także rolę w orientacji przestrzennej i nawigacji. Przekazywanie informacji między neokorteksem a hipokampem odbywa się poprzez sieć entorhinalną i inne połączenia przyhipokampalne, co umożliwia integrację percepcji z procesami pamięciowymi.

Połączenia: przyhipokampowy łączy hipokamp z różnymi obszarami kory skroniowej i korą limicznego układu, pełniąc funkcję pośrednika w przepływie informacji między neokorteksem a hipokampem. Drogi wejściowe i wyjściowe zapewniają transformację percepcyjnych w memorowanych informacji kontekstowych.

Znaczenie kliniczne: zmiany w obszarze przyhipokampowym, zwłaszcza w entorinalnej korze, są charakterystyczne dla wczesnych objawów choroby Alzheimera i związanych z nią zaburzeń pamięci. Uszkodzenia tego regionu mogą prowadzić do utraty kontekstu i trudności w uczeniu się nowych informacji.

Zobacz także: hipokamp, kora przyhipokampowa, entorinalna kora mózgowa, choroba Alzheimera.