Polycarbonaat

Polycarbonaat (PC) is een amorfe, transparante thermoplastische kunststof met carbonate‑kettingen in de moleculaire backbone. De meest gebruikte productie gebeurt door polymerisatie van bisfenol A (BPA) met fosgeen via interfaciale polycondensatie; een alternatief pad is transesterificatie van BPA met difenylcarbonaat. BPA‑vrije gradaties bestaan inmiddels.

Belangrijkste eigenschappen: PC biedt hoge slagvastheid en uitstekende visuele helderheid. Het heeft een glasovergangstemperatuur van circa 145–150°C, is helder met een transmissie van ongeveer 90–93% in dunne laminaten en heeft een refractie-index rond 1,585. Het is amorf en beschikt over goede elektrische isolatie en chemische stabiliteit tegen veel alifatische verbindingen. Het is minder bestand tegen sommige ketonen en esters en kan bij langdurige UV‑blootstelling craqueleren zonder UV‑bescherming. Om de levensduur te verlengen worden vaak UV‑stabilisatoren of coatings toegepast.

Verwerking en toepassingen: PC kan worden verwerkt door spuitgieten, extrusie, blow molding en thermoforming. Het wordt veel toegepast als glasvervanger waar zowel helderheid als slagvastheid vereist zijn: veiligheidsbrillen en helmvisieren, autoglas en vliegtuigbeglazingen, beschermingsglazen, CD/DVD‑media en behuizingen voor elektronica. Ook wordt het gebruikt in lenzen en andere optische componenten.

Recycling en milieu: PC is recyclebaar onder code 7; mechanische recycling is mogelijk maar de eigenschappen kunnen afnemen bij meerdere cycli of bij UV‑blootstelling. BPA‑gerelateerde zorgen hebben geleid tot de ontwikkeling van BPA‑vrije PC‑gradaties en alternatieve kunststofsoorten voor voedselcontacttoepassingen.