Ogólnym

Ogólnym to forma narzędnikowa przymiotnika ogólny, oznaczająca ogólny, całkowity lub uniwersalny. Używa się jej przede wszystkim w połączeniu z rzeczownikami w narzędniku liczby pojedynczej, aby wyrazić charakter ogólny lub zakres ogólny sytuacji. Przykłady typowych zwrotów to: w ogólnym zarysie, na ogólnym poziomie, w ogólnym sensie. Forma ta występuje z rzeczownikami rodzaju męskiego i nijakiego w liczbie pojedynczej; z rzeczownikami żeńskimi używa się odpowiednich form przymiotnika (np. ogólna, ogólną) zależnie od przypadku.

Czasami ogólny występuje także w innych kontekstach składniowych, gdzie opisuje cechy ogólne zamiast cech szczegółowych. W zdaniach technicznych i publicystycznych służy do odróżniania ogólnych zasad od pojedynczych przypadków. W idiomach i stałych zwrotach jego znaczenie pozostaje zbliżone do potocznego „ogólnie” lub „całościowo”.

Etymologia: przymiotnik ogólny pochodzi od rzeczownika ogół, oznaczającego całość, co wyjaśnia związek z pojęciami „ogólny”, „ogólnie” i „ogólność”. W polszczyźnie ma korzenie w sformułowaniach odnoszących się do całościowego charakteru.

Zobacz inne formy: przymiotnik ogólny odmienia się przez rodzaje i przypadki, tworząc odpowiednie formy żeńskie (np. ogólna, ogólną) oraz liczby mnogiej (np. ogólni, ogólne). Ogólny i jego odmiany są powszechnie używane w języku urzędowym, naukowym i publicystycznym, gdzie precyzyjne oddanie ogólnego charakteru jest istotne.