Mótefnisþætti

Mótefnisþætti eru sérstakir hlutar á efni sem vekja sértækt ónæmisviðbragð. Í alþýðri notkun er hugtakið oft notað um epítópa, þá hluta sýniefnis sem bindast viðtökum B-frumna eða T-frumna eftir að efnið hefur verið hreinsun eða brotið niður. Markmiðið er að skilja hvernig tiltekin efni vekja svar ónæmiskerfisins og hvernig þetta svar er hægt að nýta í læknisfræði.

Tegundir mótefnisþætta: B-epítópar eru þættir sem bindast beint mótefnum eða B-frumuviðtökum. Þeir geta verið línulegir(eru samfelldir amínósýruörr) eða samsett í 3D-lögn, kallaðir conformational eða discontinuous epitopes. T-epítópar eru peptíð sem verða fyrir framsetningu á MHC-sameindum og þekkjast af T-frumum, þannig að þau tækja T-frumutilvikun sem hefst með boðspennum.

Áhrif á ónæmisviðbragð: Þættir eins og stærð, bygging, hydrophilicity og verður aðgengi á yfirborði hafa áhrif á áhrifa. Í T-epítópum er MHC-bindinguþátturinn lykillinn; HLA-allelar einstaklings hafa áhrif á hvaða epítópar eru ræstir og hversu sterkt svarið verður. Glykósylering og samsetning getur einnig maskað eða opnað mótefnisþætti.

Notkun í læknisfræði: Epítómapapping greinir mikilvæga epítópa fyrir þróun bóluefna og greiningar. Peptíð- eða epítópa-stýrð bóluefni og sýna eru notuð til að vekja sértækan sjálfboðaliða ónæmisvörð. Mótefnisþættir eru einnig grundvöllur í kerfisbærri greiningu og næmni prófa.