Krótko

Krótko jest polskim przysłówkiem oznaczającym sposób wypowiedzi oraz czas trwania czynności. W znaczeniu modalnym używany jest do określenia, że informacja zostanie podana w zwięzłej formie, na przykład w zwrocie „krótko mówiąc”. W znaczeniu czasowym może również oznaczać „przez krótki czas”. Słowo pochodzi od przymiotnika kró tki i łączy go sufiks -o, co jest typowe dla przysłówków utworzonych od przymiotników w polszczyźnie.

Najczęściej występuje w kontekstach, w których autor lub mówca chce podkreślić zwięzłość treści. Charakterystycznym i szeroko utrwalonym użyciem jest wyrażenie „krótko mówiąc”, które wprowadza krótkie podsumowanie. Bywa też używane samodzielnie, na przykład w formie skróconego nagłówka lub preludium: „Krótko: dziękuję” (w praktyce stosowane w pewnych kontekstach medialnych lub formalnych).

Powiązane wyrażenia obejmują „w skrócie” i „zwięźle”. Wyrażenia te pełnią podobną funkcję: sygnalizują, że dalsza wypowiedź będzie ograniczona do najważniejszych informacji i streszczona w krótkiej formie. W zależności od kontekstu stylistycznego wybór między nimi może wpływać na ton tekstu — od neutralnego po nieco bardziej formalny.

Krótko występuje w różnych rejestrach języka, od mowy potocznej po teksty publiczne i prasowe. Jako element struktury wypowiedzi pomaga właśnie w odniesieniu do zwięzłości i szybkiego przekazu, co czyni z niego użyteczne narzędzie stylistyczne w komunikacji.