Kompozycyjna

Kompozycyjna to żeński odpowiednik przymiotnika kompozycyjny, wywodzącego się od rzeczownika kompozycja. W języku polskim przymiotniki odmieniają się zgodnie z rodzajem rzeczownika: kompozycyjny (męski), kompozycyjna (żeński), kompozycyjne (żeński). Słowo opisuje cechy związane z kompozycją, czyli z łączeniem i organizowaniem części w całość.

W sztukach plastycznych i projektowaniu kompozycyjna odnosi się do sposobu ułożenia elementów na obrazie, w projekcie graficznym lub w układzie kadrowym. Dotyczy równowagi, kontrastu, rytmu, pierwszeństwa widza i kierowania uwagi.

W muzyce kompozycyjna dotyczy konstrukcji utworu, formy, rozwinięcia materiału muzycznego i dróg prowadzenia motywów. W literaturze i filmie mówimy o kompozycji narracyjnej – sposobie ułożenia scen, rozdziałów czy ujęć tak, aby tworzyły spójną całość.

Termin ten jest ogólny i praktycznie używany w różnych dyscyplinach jako opisowy, a nie techniczny, i występuje w zwrotach takich jak „zasady kompozycyjne”, „aspekt kompozycyjny” czy „struktura kompozycyjna”. W praktyce kompozycyjna służy do omawiania organizacji elementów oraz ich wzajemnych relacji w danym dziele lub systemie.