kompozycyjne

Kompozycyjne, od przymiotnika kompozycyjny, odnoszą się do materiałów lub systemów złożonych z dwóch lub więcej odrębnych składników, których połączenie daje właściwości przewyższające właściwości poszczególnych komponentów. W praktyce najczęściej spotyka się materiały kompozytowe składające się z matrycy (matrix) oraz wzmocnienia. Matryca może być polimerowa, ceramiczna lub metalowa; wzmocnienie przybiera postać włókien lub cząstek i odpowiada za nośność oraz sztywność, podczas gdy matryca przenosi obciążenia i chroni wzmocnienie przed uszkodzeniem.

Rodzaje obejmują polimerowo-matrix (PMC), ceramiczno-matrix (CMC) i metalowo-matrix (MMC) oraz różne formy wzmocnienia, najczęściej włókna szklane, węglowe lub aramidowe. Właściwości kompozytów mogą być wysoce dopasowywane: wysoka wytrzymałość na masę, duże moduły sprężystości, odporność chemiczna i dobre zachowanie termiczne w zależności od systemu.

Zastosowania obejmują lotnictwo i kosmonautykę, przemysł motoryzacyjny, sportowy, energetykę wiatrową oraz budownictwo sportowe i inżynieryjne. Procesy produkcji obejmują ręczne układanie, napieranie żywic, wzmocnienie włóknami, RTM (resin transfer molding), infuzję, a także techniki druku 3D kompozytów.

Zalety to lekkość, wysokie możliwości projektowe i odporność na korozję, ale wady obejmują wysokie koszty, złożoną obróbkę i wyzwania naprawcze, w tym delaminację. Recykling i ponowne przetwarzanie kompozytów stanowią wyzwanie, choć rozwijają się rozwiązania oparte na termoplastycznych matrixach i recyklingu włókien.