ónæmisglóbúlínmeðferð

Ónæmisglóbúlínmeðferð, einnig þekkt sem immúnóglóbúlínmeðferð, er meðferð sem felur í sér notkun mótefna sem eru einangruð úr blóðvökva heilbrigðra gjafa. Þessi mótefni, einnig kölluð immúnóglóbúlín, gegna mikilvægu hlutverki í ónæmiskerfinu með því að berjast gegn sýkingum. Meðferðin er oft notuð til að meðhöndla ýmsa sjúkdóma sem tengjast ónæmiskerfinu, þar á meðal sjálfsofnæmissjúkdóma og ýmiss konar skort á mótefnum.

Hægt er að gefa ónæmisglóbúlín á tvo megin vegu: í bláæð (IVIg) eða undir húð (SCIg). IVIg er gefið á sjúkrahúsi eða heilsugæslustöð og tekur venjulega nokkrar klukkustundir. SCIg er hægt að gefa heima eftir viðeigandi þjálfun og er oft þægilegri kostur fyrir langtímameðferð.

Ónæmisglóbúlínmeðferð getur haft margvísleg áhrif. Hún getur hjálpað til við að bæta ónæmissvörun líkamans, draga úr bólgu og endurheimta eðlilega virkni ónæmiskerfisins. Meðferðin er sérstaklega gagnleg fyrir fólk með sjaldgæfa ónæmisskortasjúkdóma þar sem líkaminn framleiðir ekki nægilega mörg mótefni til að berjast gegn sýkingum. Einnig er hún notuð við sjúkdómum eins og mígreni, MS-sjúkdómi og ýmsum húðsjúkdómum.

Eins og með allar læknisfræðilegar meðferðir getur ónæmisglóbúlínmeðferð haft aukaverkanir. Algengustu aukaverkanirnar eru yfirleitt vægar og geta falið í sér höfuðverk, hita, ógleði og þreytu. Alvarlegri aukaverkanir eru sjaldgæfar en geta komið fyrir. Mikilvægt er að ræða allar hugsanlegar aukaverkanir við lækni. Árangur og virkni meðferðarinnar getur verið breytileg eftir einstaklingum og undirliggjandi sjúkdómi.