wysokosolidowe

Wysokosolidowe (ang. high-solids) to określenie stosowane w branży powłokowej dla powłok, farb i lakierów, które zawierają wysoką ilość substancji stałej w stosunku do rozpuszczalników. Zwykle odnosi się do formulacji, w których zawartość substancji stałej przekracza 50–60% masy, choć wartości te różnią się w zależności od standardu i zastosowania. W praktyce oznacza to, że większa część powłoki to substancje chemicznie czynne, a mniejsza — rozpuszczalniki.

Korzyści obejmują mniejsze zużycie rozpuszczalników i niższe emisje VOC, możliwość uzyskania grubych filmów w jednym przejściu, lepszą efektywność materiałową, a w niektórych systemach także wyższą trwałość i chemoodporność.

Wady i wyzwania to wyższa lepkość i potrzeba specjalistycznego sprzętu do aplikacji (natryski, wałki) oraz właściwej techniki nakładania; dłuższy czas schnięcia w warunkach niższych temperatur; bardziej rygorystyczne przygotowanie podłoża; niższa tolerancja na błędy, jeśli powłoka po nałożeniu wysycha zbyt wolno.

Zastosowania obejmują lakierowanie przemysłowe i motoryzacyjne, powłoki ochronne metalowych konstrukcji, wykończenia drewniane oraz inne aplikacje, gdzie istotny jest grubofilmowy, trwały i relatywnie niskoemisyjny finish.

Rynkowe zainteresowanie wysokosolidowymi formulacjami rośnie w odpowiedzi na regulacje dotyczące VOC i rosnącą potrzebę ochrony środowiska przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej wydajności powłok.