wybawienia

Wybawienie to rzeczownik oznaczający ratunek, uwolnienie lub zbawienie. Słowo pochodzi od czasownika wybawić, oznaczającego uratować lub uwolnić, i używane jest w sensie dosłownym oraz przenośnym, w kontekstach religijnych i świeckich.

W kontekście religijnym wybawienie odnosi się do działania Boga na rzecz ludzkiego zbawienia. W chrześcijaństwie jest to rozumiane jako zbawienie ludzkości przez Jezusa Chrystusa—odpuszczenie grzechów i ostateczne uwolnienie od zła i śmierci; w teologii katolickiej i protestanckiej wybawienie wiąże się z łaską i wiarą. W Starym Testamencie pojęcie wybawienia opisuje interwencje Boże w historii Izraela, takie jak wyzwolenie z niewoli egipskiej czy ochrona przed wrogami, i pozostaje obecne w modlitwach i pieśniach liturgicznych.

W kontekście żydowskim i w przekładach biblijnych w języku polskim wybawienie często odzwierciedla ideę ratunku od niebezpieczeństwa lub opresji oraz nadzieję na zbawienie przyszłe.

W użyciu świeckim wybawienie odnosi się do ratunku od niebezpieczeństwa, kryzysu lub ciężkich sytuacji, a także do metaforycznego wyjścia z problemów. Termin bywa używany w literaturze i dyskursie moralnym jako odzwierciedlenie odnowy lub odkupienia.

Wybawienie jest blisko związane z terminami zbawienie i wybawca; różnice w użyciu zależą od kontekstu: wybawienie podkreśla akt uwolnienia od niebezpieczeństwa, podczas gdy zbawienie—duchowe lub eschatologiczne zbawienie.