vloerenbescherming

Vloerenbescherming is een verzamelterm voor materialen en methoden die vloeroppervlakken beschermen tegen beschadiging, morsen en slijtage tijdens werkzaamheden zoals onderhoud, renovatie, schilderen, verhuizen of intensief dagelijks gebruik. Het doel is krassen, vlekken en vochtproblemen te voorkomen zonder blijvende schade of verkleuring van de vloer.

Veel gebruikte beschermingsmaterialen zijn afdekfolie van kunststof (bijvoorbeeld polyethyleen), kraftpapier en kartonplaten. Daarnaast worden vloerbeschermers van vilt, zacht schuim of kunststof onder meubelpoten geplaatst om krassen bij verplaatsing te beperken. Voor kwetsbare vloeren bestaan speciale lage-tack folies die na afloop relatief eenvoudig kunnen worden verwijderd zonder lijmresten achter te laten. Ook zijn er beschermende tapijten of filmoplossingen voor tapijt.

Toepassingsgebieden en werkwijze: bij renovatie, schilderwerk en verhuizingen wordt de beschermingslaag langs randen en hoeken gelegd en vastgezet met tape die geen lijmresten achterlaat. De keuze hangt af van het vloertype (hout/parket, laminaat, vinyl, tegel of tapijt), de duur van de bescherming en de mate van blootstelling aan vocht, stof of chemicaliën. Ventilatie en slipremming zijn aandachtspunten bij gebruik van kunststof folies.

Onderhoud en afval: na afloop van de werkzaamheden verwijdert men de beschermlaag en controleert op lijmresten. Materiaal kan vaak worden gerecycleerd of op de juiste afvalstroom worden aangeboden. Bij langdurig gebruik is het verstandig periodiek te controleren op beschadigingen en indien nodig tijdig bij te werken.