transformatorwindingen
Transformatorwindingen zijn de geleiders waarin spanning en stroom in een transformator worden omgezet door elektromagnetische inductie. Ze bestaan uit koper- of aluminiumgeleiders die rondom een magnetische kern van laminaten zijn gewikkeld, met isolatiemateriaal en een beschermende mantel. De primaire winding ontvangt de invoerspanning en de secundaire levert de uitgangsspanning. De verhouding van het aantal windingen bepaalt de spanningstransformatie; de impedantie en overige elektrische eigenschappen worden grotendeels door de windingen bepaald. In drie-fase-transformatoren kunnen per fase drie afzonderlijke windings voorkomen of gecombineerde windings; de verbinding kan delta of wye zijn, wat de lijnspanningen en faseverhoudingen beïnvloedt.
Constructie en materiaal: windings worden meestal uitgevoerd in koper; aluminium wordt soms toegepast als kosteneffectieve optie.
Wikkelingstypen en bouwvormen: veelgebruikte technieken zijn laag-voor-laag wikkelingen, foildwindingen en disc-wikkelingen; toroidale windings komen voor in
Test en onderhoud: windingen worden getest op spanningverhouding, windingweerstand en isolatieweerstand; hipottesten en kortsluitproeven evalueren diekken.