strzelba

Strzelba, potocznie nazywana shotgunem, to rodzaj broni palnej przeznaczonej do wystrzeliwania nabojów śrutowych lub pojedynczych śrutów (slug) z lufą gładką. Nabój śrutowy zawiera wiele drobnych kul, które po wystrzale rozchodzą się na bliską odległość; nabój slug to pojedyncza kula o większej energii. Strzelby mają krótki zasięg w porównaniu z karabinami, ale dużą skuteczność na bliskie i średnie odległości. Są szeroko stosowane w myślistwie, sporcie strzeleckim i niekiedy w służbach porządkowych.

Najważniejsze typy mechanizmów działania to: break-action (luzowanie i rozkładanie lufy, najczęściej dwuręczny lub pojedynczy), pump-action (ładunek poprzez ruch suwadła) oraz semi-automatic (półautomatyczny, automatyczne ładowanie po każdym strzale). Istnieją także konstrukcje z lufami równoległymi (side-by-side) oraz z lufą nad sobą (over-under). Wyposażenie i możliwości zależą od konkretnego modelu.

Budowa strzelby zwykle obejmuje kolbę, korpus, lufę, komorę nabojową i mechanizm wystrzeliwujący. Wiele modeli ma lufy gładkie; niektóre są dwururkowe lub wielolufowe, a niektóre korzystają z tubowego magazynka pod lufą. Strzelby mogą być jedno- lub dwulufowe.

Zastosowania: polowanie na ptactwo i drobną zwierzynę, strzelectwo sportowe (np. skeet, trap, sporting), a także w niektórych jurysdykcjach jako broń domowa. Posiadanie i użycie strzelby podlega przepisom prawa, które różnią się w zależności od kraju i regionu. Bezpieczeństwo i odpowiedzialne obchodzenie się z bronią są priorytetowe.