samsetningurinn

Samsetningurinn er nafnorð í íslensku, af orðflokki kk, sem vísar almennt til uppbyggingar eða samsetningar—hvernig hlutar eru settir saman til að mynda heild eða hvernig samsetning hluta mótar efni, verk eða texta. Orðið byggist á sam- „saman“ og setning/ setja, og er líkt í öðrum norðurlöndungum (danska sammensætning, sænska samman-sättning, norska sammensetning).

Meginnotkun samsetningar liggur í þremur meginviðfangsefnum: í efnafræði lýsir samsetning efnis eða efnasamsetningu, þ.e. hvaða efni og í hvaða hlutföllum þau eru. Í tónlist og listum er samsetning notuð um uppbyggingu verksins, hvernig laglínur, hljóðbygging og form mynda heildina. Í málvísindum og setningafræði lýsir samsetning uppbyggingu orða eða setninga; hugtakið orðasamsetning tekur til samsetningar orða (orðasamsetningar).

Beyging: eintala: samsetningur; samsetningurinn (definite singular). Fleirtala: samsetningar; samsetningarnar (definite plural). See also: samsett orð, orðasamsetning, samsetningarfræði.