przekuwanie

Przekuwanie to procedura perforowania tkanek ciała w celu założenia biżuterii. Polega na wykonaniu otworu w skórze lub błonach śluzowych za pomocą igły lub specjalnego narzędzia. Najczęściej dotyczy płatów usznych, ale obejmuje także chrząstkę, wargi, język, nos, brwi, sutki oraz okolice genitalne.

Historia przekuwania sięga dawnych kultur, gdzie praktyka miała znaczenie ceremonialne i symboliczne. W ostatnich dekadach XX wieku nastąpił renesans tego zjawiska, a przekuwanie stało się popularną formą ozdoby ciała dostępną w salonach piercingu. Przekuwanie wyewolowało wraz z ruchami związanymi z body modification i subkulturami młodzieżowymi.

Techniki i sprzęt: w profesjonalnych studiach używa się jednorazowych igieł oraz biżuterii wykonanej z metali biokompatybilnych, takich jak tytan, stal nierdzewna, niob, złoto lub plating. Do przekuwań na chrząstkach niekiedy używa się specjalistycznych narzędzi, a wiele salonów unika pistoletów do przekuwania, ponieważ mogą powodować uszkodzenia tkanek i migrację biżuterii.

Czas gojenia zależy od miejsca: płat uszny zwykle 6–8 tygodni, chrząstka 3–12 miesięcy, okolice warg i języka mogą goić się od kilku tygodni do kilku miesięcy. Należy unikać zmiany biżuterii do zakończenia gojenia i stosować odpowiednią higienę, np. sól fizjologiczną do płukania oraz delikatne mycie.

Ryzyko obejmuje infekcje, krwawienia, blizny, migrację lub odrzucenie biżuterii, a także alergie na metale. Aby zminimalizować ryzyko, należy wybierać licencjonowane salony, dbać o higienę, stosować jednorazowe narzędzia, informować o stanie zdrowia i alergiach, a także obserwować objawy infekcji.

Regulacje i etyka: w wielu krajach przekuwanie jest ograniczone wiekowo i wymaga zgody opiekuna prawnego. Profesjonalne salony zapewniają higieniczne warunki, konsultacje przed zabiegiem i poradnictwo po zabiegu. Przekuwanie wymaga świadomej decyzji i odpowiedzialności.