procesorët

Procesorët, i njohur gjithashtu si uniteti qendror i përpunimit (CPU), janë zemra e çdo kompjuteri ose pajisjeje inteligjente. Ata janë përgjegjës për ekzekutimin e udhëzimeve dhe kryerjen e llogaritjeve që mundësojnë funksionimin e sistemeve. Përbërja kryesore e një procesori është mbledhja e qarqeve elektronike, zakonisht bërë nga materiali gjysmëpërçues si silikoni, të cilat janë të organizuara në mënyrë të tillë që të mund të përpunojnë informacionin.

Funksioni themelor i një procesori është të ekzekutojë një cikël të vazhdueshëm të marrjes, dekodimit dhe ekzekutimit të udhëzimeve. Udhëzimet vijnë nga memoria e kompjuterit dhe secila udhëzim i thotë procesorit të kryejë një detyrë specifike, siç është kryerja e një operacioni aritmetik ose logjik, transferimi i të dhënave ose ndryshimi i rrjedhës së programit. Koha që i duhet një procesori për të ekzekutuar një udhëzim matet në Hertz (Hz), dhe shpejtësitë moderne të procesorëve shkojnë në gigahertz (GHz).

Karakteristikat kryesore të një procesori përfshijnë numrin e bërthamave, shpejtësinë e orës dhe madhësinë e memorjes Cache. Një bërthamë është një njësi përpunuese brenda procesorit, dhe procesorët modernë shpesh kanë shumë bërthama për të lejuar përpunimin paralel të detyrave. Memoria Cache është një memorie e vogël, e shpejtë, e vendosur brenda procesorit, e cila ruan të dhëna dhe udhëzime që përdoren shpesh, duke zvogëluar nevojën për të hyrë në memorie kryesore më të ngadaltë. Ky dizajn lejon procesorët të trajtojnë kërkesat e sofistikuara të softuerit dhe të ofrojnë performancë të lartë në një gamë të gjerë aplikimesh.