oparzeniach

Oparzenia to obrażenia skóry i leżących pod nią tkanek, które powstają na skutek działania wysokiej temperatury, chemikaliów, promieniowania lub prądu elektrycznego. W zależności od głębokości i powierzchni zajętej skóry wyróżnia się oparzenia pierwszego, drugiego i trzeciego stopnia. Większość domowych oparzeń to oparzenia termiczne, lecz równie często zdarzają się chemiczne, elektryczne i radiacyjne.

Oparzenia pierwszego stopnia obejmują powierzchowne zaczerwienienie i ból (np. lekkie oparzenie słoneczne). Oparzenia drugiego stopnia dzielą się na powierzchowne (niepełna grubość naskórka, pęcherze) i głębokie (uszkodzenie grubości skóry). Oparzenia trzeciego stopnia to pełna grubość tkanki, często bez odczuwania bólu w miejscu uszkodzenia z powodu uszkodzenia zakończeń nerwowych; mogą występować blizny i konieczna jest rehabilitacja.

Najczęstsze przyczyny to kontakt z gorącą wodą lub parą, ogniem, gorącymi substancjami, chemikaliami, porażenie prądem lub promieniowaniem UV. Oparzenia najczęściej obejmują dłonie, twarz, stopy, krocze i stawy; poważniejsze urazy wymagają natychmiastowej uwagi medycznej.

Pierwsza pomoc obejmuje natychmiastowe schłodzenie miejsca chłodną bieżącą wodą przez 10–20 minut, zdjęcie biżuterii z okolicy oparzenia oraz osłonięcie rany czystą, suchą lub sterylną bandażem. Nie wolno stosować lodu, masła ani tłuszczu, nie przekłuwać pęcherzy.

Wskazania do wizyty u lekarza to oparzenia większe niż kilka procent powierzchni ciała, obejmujące twarz, dłonie, stopy, genitalia lub stawy, oparzenia trzeciego stopnia, oparzenia chemiczne, elektryczne, a także oparzenia u dzieci i osób starszych. Prognostycznie najważniejsze są głębokość, powierzchnia rany i szybkość udzielenia pomocy.