ofnæmisprófum

Ofnæmispróf eru rannsóknir sem notaðar eru til að greina ofnæmi. Þessi próf eru yfirleitt gerð af lækni eða sérfræðingi í ofnæmismálum til að ákvarða hvaða efni, eða ofnæmisvakar, valda ofnæmisviðbrögðum hjá einstaklingi. Algengustu tegundir ofnæmisprófa eru húðpróf og blóðpróf.

Húðpróf, einnig þekkt sem prick-próf, eru algengasta aðferðin til að greina ofnæmi. Í þessu prófi er litlu magni af algengum ofnæmisvökum, eins og frjókornum, rykmítlum eða dýrahárum, stungið undir yfirborð húðarinnar á handlegg eða baki. Ef viðkomandi er með ofnæmi fyrir tilteknu efni, mun líkaminn bregðast við með því að mynda litla, rauða og kláða útbrot á stungustaðnum. Læknirinn metur viðbrögðin eftir um 15-20 mínútur.

Blóðpróf, sérstaklega IgE próf, eru annað algengt val. Þessi próf mæla magn sérstakra mótefna, kölluð ónæmisglóbúlín E (IgE), í blóði einstaklingsins. Hærra magn af IgE mótefnum gegn ákveðnum ofnæmisvökum getur bent til ofnæmis. Blóðpróf eru oft valin þegar húðpróf eru ekki möguleg vegna sjúkdómsástands, lyfja eða annarra takmarkana.

Niðurstöður ofnæmisprófa hjálpa læknum að greina hvaða ofnæmisvakar valda einkennum og að leggja til viðeigandi meðferðarúrræði, svo sem lyf, ofnæmisbælingu eða ráðleggingar um forðun ofnæmisvaka.