oceaanstalen

Oceaanstalen zijn monsters die in het mariene milieu worden verzameld voor wetenschappelijk onderzoek. Ze geven inzicht in de fysische, chemische en biologische toestand van de oceaan en worden gebruikt om processen zoals oceaancirculatie, klimaatrespons en voedingsstoffenstromen te bestuderen, evenals mariene biodiversiteit. De term verwijst naar verschillende typen monsters, afhankelijk van de onderzoeksdoelstellingen: watermonsters uit zeewater voor metingen van temperatuur, saliniteit, opgeloste gassen, nutriënten en organische stoffen; planktonmonsters verkregen met netten voor studie van fyto- en zooplankton; en sedimentmonsters verkregen met grabs of kernen voor de studie van biotische gemeenschappen, erosie en porewaterchemie. Eventueel worden ook ijsmonsters verzameld.

Verzamelingsmethoden gebeuren vaak tijdens mariene onderzoeks- of expedities met rosette-CTD-systemen, waarbij Niskin-flessen bij verschillende diepten worden geopend om water te bemonsteren. Ook worden automatische samplers, autonome instrumenten en netten gebruikt. Monsters worden vervolgens in laboratoria geanalyseerd op chemische, microbiologische en moleculaire kenmerken, en in sommige gevallen met isotopentechnieken.

Oceaanstalen leveren data voor nationale en internationale onderzoeksprogramma's en observatiesystemen, zoals GOOS en GO-SHIP, en dragen bij aan langjarige datasets voor klimaatonderzoek, oceaanverzuring, voedingsstoffencycli en mariene ecologie. Kwaliteitscontrole, contaminatiepreventie en standaardisatie zijn essentieel vanwege de variabiliteit van monsters en de logistieke uitdagingen van expedities.