nanokompozitetëve

Nanokompozitetë janë materiale të përbëra nga një matricë polimerike ose metalike ose qeramike, ku shtesa me bazë nanoteknologjie, siç janë nanopartikulat, nanotubat ose nanofibrat, janë shpërndarë në nivele nanometrike. Këto shtesa, për shkak të sipërfaqes së tyre të madhe ndaj vëllimit dhe vetive unike në shkallë nano, ndikojnë në mënyrë thelbësore vetitë e materialit amë.

Përdorimi i nanokompozitetëve mund të çojë në përmirësime dramatike në vetitë mekanike, termike, elektrike dhe optike të materialeve. Për shembull, shtimi i sasive të vogla të nanotubeve të karbonit në një polimer mund të rrisë ndjeshëm forcën, ngurtësinë dhe përçueshmërinë elektrike të materialit. Ngjashëm, nanokompozitetët e bazuar në argjil mund të përmirësojnë barrierën ndaj gazrave dhe vetitë e rezistencës ndaj zjarrit të polimerëve.

Aplikimet e nanokompozitetëve janë të shumta dhe vazhdojnë të zgjerohen. Ato gjenden në industri të ndryshme, duke përfshirë automobilistikun (për materiale më të lehta dhe më të forta), aerospazialin (për komponentë të qëndrueshëm dhe rezistentë ndaj nxehtësisë), paketimin (për përmirësimin e barrierës ndaj oksigjenit dhe lagështisë), elektronikën (për pajisje me performancë të lartë) dhe mjekësinë (për sisteme të ofrimit të barnave dhe materiale biomjekësore).

Zhvillimi i nanokompozitetëve është një fushë aktive kërkimore, me përpjekje të vazhdueshme për të kuptuar më mirë marrëdhëniet ndërmjet strukturës nano, procesit të prodhimit dhe vetive përfundimtare. Sfidat kryesore përfshijnë shpërndarjen uniforme të nanoshpërndarësve, lidhjen ndërmjet nanoshpërndarësve dhe matricës, dhe çështjet e sigurisë dhe mjedisit të lidhura me përdorimin e materialeve nano.