mezoporowe

Mezoporowe odnosi się do materiałów porowatych o rozmiarach porów w zakresie od 2 do 50 nanometrów. W klasyfikacji porowatości wyróżnia się microporowate (<2 nm), mezoporowate (2–50 nm) i makroporowate (>50 nm). Mezoporowe materialy cechują się wysokimi powierzchniami właściwymi i relatywnie dużą pojemnością porową, co sprzyja adsorpcji i szybkim procesom dyfuzji cząstek.

Najlepiej znane są mezoporowe struktury silika, takie jak MCM-41 i SBA-15, które mają uporządaną sieć cylindrycznych porów o regularnych wymiarach. Istnieją również mezoporowe materiały węglowe oraz metaloorganiczne, a także niektóre finansowane porowate struktury metalowe i tlenki. Synteza mezoporowych materiałów najczęściej opiera się na templowaniu: soft templating wykorzystuje surfaktanty lub blokowe kopolimery, które tworzą organizowaną strukturę porową, a następnie templaty są usuwane. Hard templating polega na użyciu szablonów stałych do uzyskania pożądanych kształtów i rozkładów porów, po czym templaty są usuwane.

Zastosowania mezoporowych materiałów obejmują katalizę i chemiczne procesy reakcyjne, adsorpcję i separacje gazów i cieczy, magazynowanie energii (np. w superkondensatorach) oraz systemy uwalniania leków i nośniki aktywnych składników. Charakterystykę mezoporowości prowadzi się technikami takimi jak analiza N2 adsorpcji–desorpcji (BET i rozkład porowatości BJH), transmisyjna mikroskopia elektronowa (TEM) oraz analizy SAXS.