líkamlegtendum

Líkamlegtendum er íslenskt nýyrði sem notað er í heimspekilegri og siðfræðilegri umræðu til að vísa til líkamlegrar undirlags eða grunns sem liggur til grundvallar reynslu, hreyfingu og heilsu. Orðið er myndað af líkamlegt og endingunni -endum, og er notað sem nafnorð sem táknar fyrirbæri með líkamlegt eðli.

Notkun og samhengi: Í deilum um persónu- og líkamlega sjálfsmynd, sjálfstæði líkamans og læknis- og réttarfarslegar ákvarðanir er líkamlegtendum notað til að leggja áherslu á líkamlegan grunn fyrir reynslu og aðgerðir. Hugsunin bak við orðið er sú að gera skýra aðgreiningu milli innra andlegs eða breytilegra félagslegra þátta og þeirra eiginleika sem byggjast á líkamlegri tilvist. Sumir hafa gagnrýnt notkun orðsins fyrir óþarfa nýjungar eða óþægilega formgerð, á meðan aðrir telja það hjálplegt til að ræða réttindi, sjálfsstyrk og umhyggju fyrir líkamlegri heilsu.

Etymology og viðurkenning: Líkamlegtendum er tiltölulega nýtt orð í íslenskri fræðiræðu og hefur ekki náð breiðri fylgis. Það sýnir hvernig fræðingar vilja skapa sértækt hugtak til að fjalla um líkamlega undirlag sem undirbyggir annaðhvort sálræn eða félagsleg fyrirbæri.

Samband við önnur hugtök: Orðið er oft rætt along við hugtakið hugur eða sál sem andstæða eða samverkandi þátt líkamlegs grunns. Við það tengjast also hugtök eins og persónu réttindi og líkamleg heilsa.

See also: líkami, líkamlegt ástand, persónu réttindi, sjálfsfræði.