likuidëve

Ky artikull trajton likuidët (likuidëve), një nga gjendjet kryesore të materies. Likuidët kanë një volum të përcaktuar dhe rrjedhin lehtë. Ato nuk mbajnë formën e tyre të pavarur, por marrin formën e kontinerit ku gjenden dhe ruajnë volumin e tyre. Densiteti i likuidëve ndryshon me temperaturën dhe presionin; në kushtet normale janë pothuajse të pa kompresueshëm.

Karakteristikat kryesore të likuidëve përfshijnë rrjedhshmërinë, viskozitetin dhe tensionin sipërfaqësor. Rrjedhja rezulton nga lëvizja relative e molekulave; viskoziteti tregon rezistencën ndaj rrjedhjes dhe ndryshon me temperaturën dhe llojin e likuidit. Tensioni sipërfaqësor krijon një sipërfaqe të ngushtë midis likuidit dhe ajrit. Likuidët mund të përzihen me njëri-tjetrin (miscible) ose të mos përzihen (immiscible); uji me alkool shpesh përzihen, ndërsa uji me vaji zakonisht jo. Kapilariteti shfaqet kur një likuid ngjitet në brinjët e tubave të ngushtë dhe mund të ngjisë në sipërfaqe të ngushta.

Ndryshimet termike sjellin transformime të gjendjeve: ngrohja mund të avullohet dhe të shkrihet një likuid, ndërsa ftohja mund të ngurtësojë një substancë. Proceset themelore janë avullimi, kondensimi, shkrija dhe ngrirja.

Shembuj të likuidëve përfshijnë ujë, vaji ushqimor, benzina, etanol dhe acetonë. Likuidët luajnë rol të rëndësishëm në natyrë dhe në industri: transportojnë substanca të ndryshme, janë të piraruara në proceset kimike, dhe mbështesin shumë aplikime në ushqim, mjekësi dhe energji.