eignarfornöfn

Eignarfornöfn, eða eignarfornöfnin, eru fornafnsflokk sem tjá eignarhald eða samband milli eiganda og hlut. Í íslensku eru þau notuð bæði sem stand-alone fornafnið sem vísa til eiganda og sem lýsingarfornafn sem fylgir nafnorði og sýnir eign.

Virkni og notkun

Eignarfornöfnin gefa eiganda til kynna og geta dekkjað sem sjálfstætt fornafnsform eða sem lýsingarfornafn sem fylgir nafnorði. Sem stand-alone fornafnið vísa þau til eiganda án nafnorðs: þau geta bætt persónuupplýsingum (ég, þú, hann/hún, við, þið, þeir). Sem lýsingarfornöfn fylgja þau nafnorði og samræmast kyni, tölu og falli nafnorðins sem þau standa frammi fyrir. Dæmi af höfuðverkefni eru notuð til að ákvarða eign, til dæmis þegar verið er að leggja áherslu á eigandann eða þegar nafnorðið er til staðar í setningu.

beyging og samræmi

Eignarfornöfnin hafa beygingu sem byggist á persónu eiganda og á falli, tölu og kyni í þeim hlut sem þau standa með sem lýsingarfornöfn. Þegar þau eru notuð sem stand-alone fornafnið eru þau líka beygð eftir persónu og tölustefnu. Eignarfornöfnin eru ólíkt eignarfornafnaformingum sem fylgja nafnorði; aðalatriðið er að beygja þau í samræmi við hvoru tveggja eiganda og eign.

Tæknilegir eiginleikar

Eignarfornöfnin eru hluti af íslenskri málfræði sem skiptir miklu máli í táknun eignar og samskipta. Þau tengjast persónufornöfnum og lýsingarfornöfni og hjálpa til við að forðast endurtekningar og skýra hver á tilheyri.

Samband og aðrir flokkar

Til að öðlast heildarskilning er gott að líta á eignarfornöfn í samhengi við persónufornöfn, lýsingarfornafns og beina notkun eiginleika í íslenskri málfræði. See also: íslensk málfræði, fornafn, eignarfornöfn.