dwuwalentny

Dwuwalentny, także kilkowy “divalent” w chemii, to termin opisujący atom, jon lub grupę związkową posiadającą wartość walencji równą dwóm. Walencja odnosi się do liczby miejsc, w których atom może tworzyć wiązania chemiczne, lub do liczby elektronów chemicznie aktywnych w tworzeniu łączników. Atom dwuwalentny może zatem tworzyć dwa wiązania chemiczne lub mieć dwa aktywne punkty łączeniowe; rzeczywista liczba wiązań zależy od kontekstu chemicznego i geometrii cząsteczki.

W chemii nieorganicznej dwuwartościowość często kojarzy się z chemicznymi stanami utlenienia +2 u wielu metali ziem rzadkich i ziem alkalicznych oraz z obecnością dwóch dodatnich miejsc wiązania. Typowymi dwuwalencyjnymi jonami dodatnimi są kationy takich pierwiastków jak wapń (Ca2+), magnez (Mg2+), żelazo(II) (Fe2+), cynk (Zn2+). Dwuwalentne aniony to na przykład tlen (O2−) i siarka (S2−), które w wielu związkach tworzą dwa wiązania lub dwa miejsca łączeniowe.

W praktyce dwuwalentność ma znaczenie w chemii analitycznej, materiałoznawstwie i biochemii, gdzie dwuwartościowe jony odgrywają kluczową rolę w koordynacji, tworzeniu sieci krystalicznych, sygnalizacji komórkowej i katalizie. Termin ten jest często używany razem z innymi pojęciami, takimi jak monowalentny i wielowalentny, aby opisać różne zdolności wiązania atomów w cząsteczkach.