dorzecza

Dorzecza (liczba mnoga; dorzecze w liczbie pojedynczej) to jednostki hydrologiczne obejmujące zlewnię rzeki wraz z jej dopływami. Są wyznaczane przez dział wodny, czyli granicę terenu, w której kierunek spływu wód jest zgodny. W dorzeczu znajdują się wody powierzchniowe i podziemne, które ostatecznie trafiają do wspólnego ujścia, np. do morza, jeziora lub innego cieku. Dorzecze obejmuje rzeki, potoki, jeziora, mokradła oraz elementy podziemne, które wnoszą wodę do odpływu.

Dorzecza mogą być dzielone na mniejsze jednostki zwane poddorzeczami lub podzlewniami. Istnieje także hierarchia: jedno duże dorzecze może zawierać kilka głównych dopływów i liczne poddorzecza. Termin ten jest powszechnie używany w hydrologii, geografii oraz planowaniu ochrony środowiska i gospodarki wodnej, służąc do gromadzenia danych, modelowania odpływu oraz projektowania infrastruktury wodnej, takiej jak zbiorniki, kanały czy sieci melioracyjne.

Przykłady: dorzecze Wisły i dorzecze Odry to jedne z największych w Polsce, stanowiące różnorodne obszary pod względem geograficznym i sposobu wykorzystania terenu.

Czynniki wpływające: użytkowanie terenu, klimat oraz pokrycie terenu mają istotny wpływ na odpływ, transport sedymentów i ładunki biogeochemiczne w dorzeczu.