djúpvöðvasjúkdóma

Djúpvöðvasjúkdómar eru sjúkdómar sem hafa áhrif á djúpa vöðva líkamans, þ.e. vöðva sem liggja djúpt í stoðkerfi og gegna mikilvægu hlutverki í hreyfingu og stöðugleika. Flokkar djúpvöðvasjúkda eru fjölbreyttir og fela meðal annars innflamatoríska vöðvasjúkdóma (t.d. polymyositis, dermatomyositis og inclusion body myositis), efnaskiptasjúkdóma sem hafa áhrif á orkuvinnslu vöðva (t.d. Pompe-sjúkdómur), og erfðasjúkdóma sem hafa áhrif á djúpa vöðva. Sýkingar og bólguferli í vöðvum geta einnig valdið djúpvöðvasjúkdómum.

Einkenni eru aðallega máttleysi í djúpum vöðvum, oft í mjöðmum, lærvöðvum og bakvöðvum, ásamt verkjum, stífleika og langvarandi þreytu. Einkenni þróast misjafnt eftir gerð sjúkdómsins; sumir hafa húð einkenni eða kerfis einkenni í ljósi inflamma.

Greining byggist á sjúkdóms-/sjúkdómslegri sögu, skoðun og rannsóknir: markpróf í blóði (vöðvaensím), autoimmune próf, rafræn tækni (EMG), myndgreining (MRI) og í sumum tilvikum vöðvabrot eða erfðagreining.

Meðferð fer eftir orsök. Innflamatorískir sjúkdómar svara oft vel við bólgueyðandi og ónæmisbælandi meðferð, þ.m.t. sterum og öðrum lyfjum sem modulerar ónæmiskerfið. Efnaskiptasjúkdómar og erfðasjúkdómar krefjast sértækrar meðferðar og langvarandi stuðnings, þar með talið æfingar og stoðkerfisstuðning. Horfur eru einstaklingsbundnar og háðar tegund sjúkdóms og meðferð, en markmiðið er að halda vöðvastyrk, minnka verk og bæta lífsgæði.