diamentów

Diamenty to krystaliczna forma węgla o wyjątkowych właściwościach fizycznych. Są najtwardszym naturalnym materiałem według skali Mohsa, z wytrzymałością na zarysowania na poziomie 10. Właściwości optyczne – wysoka refrakcja oraz duża twardość – umożliwiają ich stosowanie w jubilerstwie i przemyśle.

Naturalne diamenty powstają w wysokim ciśnieniu i temperaturze w płaszczu ziemi na głębokości około 140–190 km. Formują się przez długie okresy i są transportowane na powierzchnię przez erupcje prowadzone przez magmę kimberlitu. Najważniejsze złoża znajdują się w Rosji (Alrosa), Botswanie, Kanadzie, Australii, Demokratycznej Republice Konga i RPA.

W handlu diamenty ocenia się według czterech kryteriów, zwanych „C”: masy (karat), barwy, czystości i szlifu. Inne czynniki, takie jak proporcje szlifu i szczelinowanie, również wpływają na cenę i wygląd. Większość diamentów wydobywanych naturalnie trafia do zastosowań przemysłowych, gdzie wykorzystuje się je jako materiały ścierne; tylko część nadaje się na biżuterię.

Na rynku rosną również diamenty syntetyczne, wytwarzane w warunkach laboratoryjnych metodami HPHT (wysokie ciśnienie) lub CVD (osadzanie chemicznej fazy parowej). Mają te same podstawowe właściwości chemiczne i mogą być tańsze w produkcji. Aby przeciwdziałać handlowi diamentami z konfliktów, funkcjonują międzynarodowe mechanizmy certyfikacyjne, takie jak Kimberley Process.