blóðflæðis

Blóðflæði, eða blóðstreymi, er flæði blóðs um æðakerfi líkamans. Það tryggir að súrefni og næringarefni berast til frumna og að úrgangur, koltvísýringur og hita séu flutt frá vefjum. Flæði er háð tveimur megin kraftum: þrýstihalla, sem er munurinn á þrýstingi milli tveggja stöða í æðakerfinu, og mótstöðu æðakerfisins, sem byggist á æðavirkni og þvermáli æðakerfisins. Samkvæmt Poiseuille-lögmálinu eykst flæði með auknum þrýstihalla og minnkar með aukinni mótstöðu þegar æðar dragast saman eða þrengjast.

Regluna yfir flæði stjórnast af mörgum þáttum. Autoregulation, eða sjálfstýrð innri stjórnun, heldur stöðugu flæði til mörgra líffæra. Vefir geta aðlagað æðavirkni og þvermál til að mæta þörfum þeirra. Metabolítar eins og CO2, H+ og adenosine þrýsta til víkkunar æðakerfisins þegar blóðþörf eykst, á meðan taugakerfi og hormónar (t.d. noradrenalín) geta valdið æðasamdrætti eða -víkkun eftir þörfum líkamans.

Mælingar á flæði eru tækni- og líffærafræðilegar. Í læknisfræði eru notuð Doppler-ómun, MRI og CT-angiography til að meta dreifingu og styrk flæðis, greina æðasjúkdóma og meta virkni kjarnasvæða eins og heila, hjarta og nýra.

Óeðlilegt flæði getur valdið súrefnisskorti og vefjaskemmdum (ischemi), hjartsláttar- og æðumvandamálum, eða heildarheildarörðugleikum í sjúkdómum og í sjókkstilvikum. Blóðflæði er grundvallarhluti heildaræðakerfisins og stýrir efnaskiptum líkamans á mörgum stigum.