balistyka

Balistyka to nauka zajmująca się opisem ruchu projektów pocisków i innych obiektów wystrzeliwanych z broni palnej, artylerii i systemów rakietowych. Celem balistyki jest zrozumienie i predykcja trajektorii, zasięgu, energii kinetycznej oraz zjawisk towarzyszących lotowi pocisku, takich jak opór powietrza, wiatr czy turbulencje.

Balistyka dzieli się na trzy podstawowe gałęzie: balistykę wewnętrzną, która bada procesy wewnątrz lufy od zapłonu ładunku do opuszczenia pocisku; balistykę zewnętrzną, która opisuje ruch pocisku w powietrzu pod wpływem grawitacji i oporu aerodynamicznego; oraz balistykę końcową, koncentrującą się na interakcji pocisku z celem, w tym penetracji i efektach po trafieniu.

Historia balistyki łączy się z rozwojem prochu strzelniczego i broni palnej. Od wczesnych czasów opracowywano metody oszacowania trajektorii, a w okresie nowożytnym pojawiły się pierwsze modele balistyczne i metody badań. Współczesna balistyka wykorzystuje zaawansowane modele oporu powietrza, dane empiryczne oraz komputerowe symulacje, aby przewidzieć zachowanie pocisku w różnorodnych warunkach.

Zastosowania balistyki obejmują projektowanie i optymalizację amunicji, luf, kształtu i materiałów pocisku, a także analizę i testy w wojsku, policji i sporcie strzeleckim. Do pomiarów używa się chronografów, balistycznych pendulum, fotopletyzmów oraz zaawansowanych narzędzi do modelowania i symulacji. W balistyce kryminalistycznej bada się ślady trafień i parametry pocisków w celach dochodzeniowych.