antywodne

Antywodne (hydrophobic or water-repellent) to przymiotnik opisujący materiały albo powierzchnie, które ograniczają nasiąkanie wodą i odpychają krople. W praktyce oznacza to zwykle, że woda utworzy na powierzchni kropelki, które łatwo odrywają się od powierzchni, zamiast wnikać w jej strukturę. Właściwości antywodne wynikają z obniżenia energii powierzchniowej lub z połączenia chemicznego odpychania wody z fakturą powierzchni (mikro- i nano-teksturyzacja, efekt Lotusa).

Mechanizmy i techniki: antywodne powłoki mogą być chemiczne (użycie związków o niskiej energii powierzchniowej, takich jak fluorowane lub długie łańcuchy węglowe) oraz fizyczne (powierzchnie o specjalnej chropowatości, która zatrzymuje powietrze). Wielu producentów stosuje powłoki na bazie silikonów, fluorowanych polimerów, silanów, a także metody takie jak depozycja chemiczna czy natryskiwanie hydrofobowe. Różne są także trwałość i odporność na ścieranie; skuteczność może słabnąć po intensywnym myciu, promieniowaniu UV czy zużyciu.

Zastosowania: antywodne powierzchnie znajdują zastosowanie w odzieży i sprzęcie turystycznym (powłoki DWR na tkaninach), w drewnie i betonie (ochrona przed nasiąkaniem i przebarwieniami), w obudowach urządzeń elektronicznych, w powierzchniach architektonicznych oraz w elementach motoryzacyjnych i morskim.

Uwagi i środowisko: część chemikaliów antywodnych, zwłaszcza fluorowanych, budzi obawy związane z ochroną środowiska i bezpieczeństwem, co skłania do rozwijania bezpieczniejszych alternatyw i trwałych rozmocń reproofingu. Nie zawsze antywodne oznacza całkowitą wodoodporność; pochłanianie wody może być ograniczone, ale nie eliminuje przecieków wody w długim kontakcie.