Tanwinler

Tanwinler, Arapça dilbilginde ismin belirsizliğini ve cümledeki çekim durumunu gösteren iki nokta işaretine verilen addır. Tanwin, ismin son harfinin üzerine eklenen iki kısa ünlüyü simgeler ve yazıda üç ayrı biçimde karşımıza çıkar. Geleneksel olarak eski ve Kur’ân Arapçasında yaygın olarak kullanılır; modern yazıda ise diakritikler çoğunlukla atlanır.

Tanwinin üç türü vardır:

- Dammatan (ـٌ): nominatif (müteâlen) belirsiz; örnek olarak رَجُلٌ (rajulun) “a man” anlamındadır.

- Fathatan (ـً): nesb (accusative) belirsiz; örnek olarak رَجُلًا (rajulan) “a man” (nesnedir/nesibe işlevinde) anlamındadır.

- Kasratan (ـٍ): râfi’ten ziyade cer (genitive) belirsiz; örnek olarak رَجُلٍ (rajulin) “of a man” ya da genitive durumda kullanılır.

Kullanım ve gösterim açısından tanwin şu işlevleri yerine getirir:

- Belirsiz isimlerin sonuna ekleyerek belirsizliği gösterir.

- İsimlerin çekim durumlarını işaret eder; yazılı metinlerde diakritikler olmaksızın tanwinler görünmez hale gelebilir.

- Belirli artikel (al-) veya başka belirlilik göstergeleriyle birlikte kullanıldığında tanwin ortadan kalkabilir.

Görünüm ve yazım açısından, tanwinler arap alfabesinde harfin üzerine veya aşağısına eklenen iki kısa ünlüyü ifade eder ve “kitābun/kitāban/kitālin” gibi örneklerle somutlaşır. Tanwinler, Arapça öğretiminde çekim yapısını anlamaya yardımcı olan temel öğelerden biridir ve güncel metinlerde diakritikler yoksa belirsizlikler doğurabilir.