Skjaldkirtlissjúkdómar

Skjaldkirtlissjúkdómar eru ástand sem hefur áhrif á skjaldkirtilinn, lítið innkirtli staðsettur í hálsi. Skjaldkirtillinn framleiðir hormón sem stjórna efnaskiptum, orkuframleiðslu og fjölmörgum öðrum líkamsstarfsemi. Þegar skjaldkirtillinn starfar ekki rétt getur það leitt til ýmissa heilsufarsvandamála.

Ein algengasta tegund skjaldkirtlissjúkdóma er skjaldkirtilsvirkni. Þetta getur verið annaðhvort ofvirkur skjaldkirtill (hypertyreósa), þar sem skjaldkirtillinn framleiðir of mikið af hormónum, eða vanvirkur skjaldkirtill (hypotyreósa), þar sem hann framleiðir of lítið. Ormtíðar einkenni hypertyreósu geta verið hröð hjartsláttur, kvíði, þyngdartap og skjálfti. Einkenni hypotyreósu geta verið þreyta, þyngdaraukning, kuldaköst og hægðatregða.

Aðrir skjaldkirtilssjúkdómar fela í sér skjaldkirtilshnútum, sem eru útvextir í skjaldkirtlinum, og skjaldkirtilsbólgu (tyreoiditis), sem er bólga í skjaldkirtlinum sem getur haft margvíslegar orsakir. Í sumum tilfellum getur skjaldkirtilskrabbamein einnig komið upp.

Greining á skjaldkirtlissjúkdómum byggist oft á blóðrannsóknum til að mæla hormónagildi skjaldkirtilsins, ásamt líkamsskoðun og stundum ómskoðun eða vefjasýni. Meðferðir við skjaldkirtlissjúkdómum eru fjölbreyttar og ráðast af tegund og alvarleika sjúkdómsins. Þær geta falið í sér lyfjameðferð, geislameðferð eða skurðaðgerð. Snemmbær greining og meðferð eru mikilvæg til að koma í veg fyrir fylgikvilla og bæta lífsgæði þeirra sem greinast með þessa sjúkdóma.