skjaldkirtilssjúkdómar

Skjaldkirtilssjúkdómar eru heilsufarsvandamál sem hafa áhrif á skjaldkirtilinn, lítið kirtill sem staðsettur er í hálsinum og er ábyrgur fyrir framleiðslu hormóna sem stjórna efnaskiptum líkamans. Þessi hormón, thyroxin (T4) og triiodothyronine (T3), hafa áhrif á fjölda líkamsstarfsemi, þar á meðal hjartslátt, líkamshita, vöxt og þroska.

Það eru ýmsar tegundir skjaldkirtilssjúkdóma. Ein algengasta tegundin er skjaldkirtilssjúkdómur, sem felur í sér offramleiðslu á skjaldkirtilshormónum. Þetta getur leitt til einkenna eins og hraðari hjartsláttar, þyngdartaps, kvíða og skjálfta. Önnur algeng tegund er skjaldkirtilssjúkdómur, sem felur í sér undirframleiðslu á skjaldkirtilshormónum. Einkenni geta verið þreyta, þyngdaraukning, kuldatilfinning og þunglyndi.

Aðrir skjaldkirtilssjúkdómar eru skjaldkirtilshnútar, sem eru klumpar sem geta myndast í skjaldkirtlinum, og skjaldkirtilskrabbamein, sem er illkynja vöxtur í skjaldkirtlinum. Skjaldkirtlabólga, sem er bólga í skjaldkirtlinum, getur einnig haft áhrif á starfsemi hans.

Orsakir skjaldkirtilssjúkdóma eru fjölbreyttar og geta falið í sér sjálfsofnæmissjúkdóma eins og Hashimotos skjaldkirtilssjúkdóm eða Graves sjúkdóm, skort á joði, útsetningu fyrir geislun eða erfðaþætti.

Greining á skjaldkirtilssjúkdómum felur oft í sér blóðprufur til að mæla magn skjaldkirtilshormóna og skjaldkirtilshvetjandi hormóns (TSH). Myndgreiningaraðferðir eins og ómskoðun eða geislavirk joðskanninn geta einnig verið notaðar. Meðferð við skjaldkirtilssjúkdómum veltur á sérstöku ástandi og getur falið í sér lyf, geislameðferð eða skurðaðgerð. Tímanleg greining og meðferð eru mikilvæg til að stjórna einkennum og koma í veg fyrir fylgikvilla.