skjaldkirtlissjúkdóma

Skjaldkirtlissjúkdómar eru ástand sem hefur áhrif á skjaldkirtilinn, lítið kirtill sem staðsettur er við hálsinn og framleiðir hormón sem stjórna efnaskiptum líkamans. Þessir sjúkdómar geta haft margvíslegar orsakir og leiða til óeðlilegrar starfsemi skjaldkirtilsins, annað hvort ofvirkni (ofskjaldkirtill) eða vanvirkni (símavirkni).

Einkenni skjaldkirtilssjúkdóma eru fjölbreytt og geta falið í sér þyngdarbreytingar, breytingar á orkustigi, hitatilfinningu, hjartsláttartruflanir, breytingar á húð og hári, og jafnvel áhrif á skapgerð. Ofskjaldkirtill getur komið fram með einkenni eins og kvíða, hraðan hjartslátt, þyngdartap og skjálfta. Símavirkni getur hins vegar valdið þreytu, þyngdaraukningu, kuldaóþoli og hægum hjartslætti.

Orsök skjaldkirtilssjúkdóma getur verið sjálfónæmissjúkdómar, eins og Graves-sjúkdómur (sem veldur ofskjaldvirkni) og Hashimoto-tiroideit (sem leiðir oft til sívirkni). Jódskortur, bólga í skjaldkirtli (tiroideit), skjaldkirtilskrabbamein og ákveðnir lyfjakostir geta einnig stuðlað að þróun þessara sjúkdóma.

Greining skjaldkirtilssjúkdóma fer oft fram með blóðprufum til að mæla magn skjaldkirtilshormóna (TSH, T3 og T4) og mótefna. Myndgreiningaraðferðir eins og ómskoðun geta einnig verið notaðar til að meta uppbyggingu skjaldkirtilsins. Meðferð fer eftir tegund og alvarleika sjúkdómsins og getur falið í sér lyfjameðferð, geislameðferð eða skurðaðgerð. Snemmbær greining og meðferð eru mikilvæg til að stjórna einkennum og koma í veg fyrir frekari fylgikvilla.